Chciałbym się podzielić z Wami wiadomością, iż właśnie oczekuję na decyzję dyrektora Zakładu Karnego odnośnie wyznaczenia pomieszczenia do medytacji. Nie jest to wiele (1 godz. tygodniowo), ale grupowa medytacja raz na tydzień wzmocni nas wszystkich. Oczywiście, oprócz tego, każdy indywidualnie medytuje na spacerze, świetlicy, czy też pod celą - to w zależności od poziomu hałasu, gdyż większość stawia pierwsze kroki i skupia się bardziej na teorii, nie wykluczając stosowania nieustannej praktyki w celu uzyskania koncentracji, głębokiego wglądu oraz pełnego urzeczywistnienia

Ma Pani racje pisząc o przyjęciu dystansu do siebie i innych. Ten właśnie dystans pozwoli mi na swobodne i odpowiednie wypełnienie umysłu, aby w późniejszym etapie, umysł całkowicie się ukształtował w odpowiednią formę, którą chcę osiągnąć... Mój problem polega na tym jednak, iż ja wiedząc o tym, staram się na siłę to osiągnąć, za szybko, przez co umykają mi setki istotnych elementów, takich jak uwaga. Cały czas jednak nad tym pracuję, medytując oddech, który pozwala mi na chwilę oderwania się od ciągłej gonitwy myśli.

Następnym tematem niech będzie teraz moc współczucia. Jak bowiem współczuć gniew, złość, zazdrość itd. Kiedy uważa się to za coś nieporządnego dla wszystkich? Mogę współczuć człowiekowi, który poddał się tym uczuciom, gdyż biorę pod uwagę to, iż nie potrafi się on od nich uwolnić. Co więcej! Moje uczucie jest o wiele większe, o tyle, o ile w chwili, kiedy chcę uświadomić komuś, iż możliwe jest, aby mógł się od tego uwolnić, on nie chce nawet o tym słyszeć, całkowicie to ignorując. Powiem Pani, potrafię wzbudzać współczucie u siebie jak i w sytuacjach, jeśli chodzi o innych. To wielka medytacja, którą wszystkim polecam. Ma wielką moc uzdrawiania. Nie potrafię jednak wybaczyć sobie gniewu. W chwili kiedy się demonstruje, widzę jego destrukcyjne działanie. Niestety, ze smutkiem muszę stwierdzić, iż niekiedy jednak jest już o wiele za późno na uzdrowienie sytuacji. Chwilami, po prostu, gniew jest tak silny, iż od samego początku nie mogę nic zrobić. Obserwując go, widzę jak rośnie, aby w pewnym momencie wybuchnąć tylko po to, by przejąć „kontrolę” nad wszystkim, co się znajduje w jego zasięgu. Akurat znajdujemy się w miejscu, gdzie uczucia takie jak „Gniew” występują bezustannie, jest go tak sporo, iż czeka tylko na sposobność, by dokonać spustoszenia. Podsumowując – gniew, zazdrość, żądza - to organizacja terrorystyczna okupująca umysły pod kierownikiem ignorancji, którą należy codziennie eliminować, aż do osiągnięcia skutku, czyli zwycięstwa.

Każdy zaś, indywidualnie wybiera, jakie ono będzie. Dobrze jest przy tym korzystać z rad doświadczonego generała zaprawionego w bojach, mającego swoje wypróbowane metody, z których możemy obficie korzystać w celu wyeliminowania przeszkadzających emocji. Ważne jest przy tym (niezwykle istotne), abyście zdali sobie sprawę z tego, iż to właśnie dzięki działaniom ignorancji znaleźć się można w więzieniu. Dlatego ważne jest, abyśmy w pełni odpowiedzialnie i świadomie (za pomocą myśli, słów i czynów) uzmysłowili sobie jej istnienie oraz działanie, aby -tym samym- móc rozwijać w sobie głębokie zrozumienie, mające na celu całkowitą jej negację. Jak mawiał Krishnamurti „Przez negację, dochodzi się do pozytywu”.

Marek

PS. Proszę mi odpisać, czy nie włożyłem „przypadkiem” zbyt silnego ładunku emocjonalnego jakim jest przywiązanie i napisanie listu? Ja uważam, ze nie! Proszę jednak o osobistą opinię, oraz opinię innych, jeśli jest to możliwe.