Cóż się dzieje w sercu nauczyciela?
Cóż jego umysł ukrywa nieskrzętnie?
Czy spogląda oczami przyjaciela?
I kiedy ujrzę jego myśli piękne?

Staram się, bez przerwy też myślę o tym,
Jak dobrym być, najlepszym w medytacji.
Oczyścić duszę i ciało. Siódme poty
Tracę na myśli, w których brakło racji.

Nie ma też Dharmy w tych pustych dumaniach
I jest zarazem, gdyż płyną me siły.
Zmęczony po wszystkim - tylko posłania
Szukam wzrokiem. Moce mnie opuściły...

Lecz nie. Nie jestem z tych, co się poddają,
Odejdzie cierpienie, zostanę wolnym.
Szczerością wytrwam, niech inni udają.
Pełnią duszy czuję cudowny kwiat wonny.

Na wyciągnięcie ręki – szepczą nieba.
Jestem oddycham jak wieloryb piękny.
Wdech i wydech i cóż więcej mi potrzeba?
Długi cień zniknął, został Budda wielki...