Niepokoi mnie to co się dzieje w Tybecie,dla mnie to nie zwykłe państwo, obdarzam je dużym sentymentem i uczuciem. Od samego początku jak znalazłem się w tej instytucji (więzieniu), powiedziałem sobie,że jestem w klasztorze w Tybecie. Zresztą wszyscy to wiedzą, którzy mnie znają, nigdy nie było to żadną tajemnicą. Moje siedzenie jest teraz całkowicie skierowane w rejon Tybetu i od tego robi mi się zimno.

Przypomina mi się koan "tysiąc gór pokrytych śniegiem, tylko jeden szczyt jest czarny", jak siadałem sprawdzałem czy dobrze jestem ubrany, czy ciepło mi będzie-teraz jest podobnie.

Wierzę, że skończy się to dobrze,żeby tylko bez ofiar w ludności, martwi mnie to,nie będę pisał, bo przykro mi się robi. Co ja mogę, tylko mogę prosić Wielkiego Buddę o pomoc i zrozumienie dla jednych i drugich - co czynię!!!